"Bir aşığın ateşi gibiydi; beni utandırıyordu; nefret doluydu ama bir o kadar da baskındı; ve övünen gözleriyle beni kendine çekiyordu, sıcak dudakları yanaklarımda öpücükler saçıyordu; ve neredeyse hıçkırıklar içinde fısıldıyordu, "Sen benimsin, benim olacaksın, sen ve ben sonsuza dek biriz." Bir tür spoiler içeriyor olabilir, aman gözleriniz Carmilla'nın c'sinde kayarken pişman olmasın. Bu kitap edebi bir şaheser. Bunun dışında, hikaye çok orijinal ve edebiyatı, televizyonu ve sinemayı günümüze kadar nasıl etkilediğini açıkça görebiliyorum, özellikle Bram Stoker'ı. Carmilla ve Kont Drakula arasındaki sayısız benzerlikten Stoker'ın tam olarak nasıl ilham aldığı açıkça anlaşılıyor. Her iki roman da harika olsa da Drakula'nın Carmilla'ya yaklaşamadığını ve hikayesinin asla eşit derecede tanınmamasının kesinlikle utanç verici olduğunu söylemeliyim. Ayrıca, Carmilla olağanüstü bir karakter. Kurbanlarının hayatlarına nasıl büyülendiğini ve manipüle ettiğini ve ölümlerine kadar onları yavaş yavaş tüketmesini çok sevdim. İnsanları, tamamen yabancı olmasına rağmen, uzun süreler evlerinde kalmasına izin vermeye ikna etmenin bu kadar kolay olması biraz tuhaf ve kesinlikle işin biraz acayip tarafı. Sanırım cinsiyetini kendi avantajına nasıl kullanacağını gerçekten biliyor. Özellikle, tüm gücüne rağmen hala kusurları ve güvensizlikleri olmasını seviyorum. Sadece kan değil, aynı zamanda kurbanlarından sevgi ve bağlılık da istiyor. Herhangi bir canlı yaratık kadar sevildiğini hissetmeye ihtiyacı var, belki daha da çok. Ayrıca, Carmilla'nın şu anki kurbanı, aynı zamanda hikayenin anlatıcısı olan, saf, iyi bir Lauramız da var. Laura, çocukluğundan beri aldatıcı vampirle ilgili garip karşılaşmalar yaşayan yalnız bir genç kızdır. Onun bakış açısı, tam olarak birinci elden bir

CarmillaSheridan Le Fanu · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20186,4bin okunma