Gardenia.. kalbimde onun hançeriyle kan kokusuna uyandım dün gece. Yıllar önce Gardenia'yı okumuştum, istemeden. Şimdi ise açtığı koca delikte nefesleniyorum ama her saniye göğsüme batan acı, anılarımdan kalan birer göz yaşı. Yavaş yavaş tüketti beni, zevkle seyretmişim meğerse.
Parmak uçları zehir dolu, dilinden kan damlayan. Kemikten kanatlarında ölümden başka bir şey asılı olmayan, takıntılı aşkını da kendi karanlığının her noktasıyla sardı.
Gün gecenin, gece günün kıyarken canına. Biri hep koşar, hep sızlanır öteki, kanlı bıçaklı düşman değiller sanki lakin el ele verirler başlarlar yıldızlara işkenceye, ağlatırlar,, akarlar birer birer gök yüzünden.