Bilgi ağacı
@Anarco
"Ve kucaktaki bebekler kadar masum ölen aksakallılar vardır ve bu içinde bulunduğumuz yılda da hala mağara adamları doğmaktadır. Geleceği ait gerçekler,geçmişe ait gerçekler ve hiçbir zamana ait olmayan gerçekler vardır"
188 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Açıkça, dışarıda kalmak, içeride olmaktır. İnsan yaşamında toplumsal olguların içeri sızmadığı bir yön bulunmamaktadır ve toplumsal gerçekliğin bilgisinde yüzmeyen bir hayali deneyim yoktur
Maurice Blanchot'un ifade ettiği gibi "suç ortaklığına göz yummayan" mutlak bir samimiyet talep etmelidir. Olumlamanın bu ruhunu eksiltmek, benliğin bütünlüğünü dengeye kurban eder. Kurulu düzen, merkezi ve baskıcı olma eğilimi gösterir; benliğin yalnızca yüzey taraflarındaki egemenliğini değil, aynı zamanda en gizli iç taraflarındaki egemenliği de ele geçirir. Yalnızca görünen suç ortaklıkları değil, aynı zamanda insan ruhunun en korunak lı derinliklerinde de suç ortaklığı arar. Bireyin yaşam hayallerinin kendisini hareketlendirir tanık olduğumuz üzere, bilinç dışını manipüle edecek teknikleri ve sanat biçimlerini güçlendirir. Özetle, benliğin mümkünlük hissini, onun Arzu kapasitesini yönetmeyi ele geçirmeye çalışır
(Diderot'nun diyalogda kendine rol biçtiği¹¹) dürüst bilinç her öğeyi kalıcı bir varlık olarak alır ve eğitilmiş düşünceliliği içerisinde onun tam da zıddını yaptığının farkına varmaz. Ancak parçalanmış bilinç, tersine çevrilmiş bilinç, hatta mutlak tersine çevrilmedir; onun hakim öğesi, dürüst bilincin çok geniş düzleme yaydığı düşünceleri bir araya getiren kavramdır;yani kendi dilinin mükemmeliği.
Dandi
Baudelaire'e göre Dandi gerçek duyar lılığın insanıdır, serbest zamanın keyfini sürer ve İhtiyaç karşısında kaygısızdır. Bu serbest zaman, Dandinin kalabalığa, tikelin genele karşıtlığıyla tanımlanır. Maratları ve 1793'ün enrages'ini besleyen toplumsal koşulların kendisi içinde gömülmüştür İhtiyaç dünyası. Dandicilik, elbette, kendini mevcut seçkinlerin karşısında konumlandırır, ancak seçkinciliğin karşısında değil; hakim ayrıcalıkların karşısında konumlandırır, ancak ayrıcalığın karşısında değil. Baudelaire keskinlikle şöyle ifade eder: "Dandicilik özellikle geçiş dönemlerinde büyür, demokrasinin henüz daha tam olarak güçlenmediği ve aristokrasisinin yalpalamaya ve düşmeye başladığı bir zamanda. Böyle zamanların telaşesi ortasında, sıkılmış, boşlukta kalan ama hepsi güçlü kararlılığa sahip küçük bir grup insan, déclassés, eskisinden daha güçlü, yeni bir tür aristokrasi kurmaya yönelik düşünceyi alır; çünkü o, paranın veya ihtirasın teklif edemeyeceği, en kıymetli, en yok edilemez, tanrı vergisi faktörlere dayanmalıdır." Ancak hakikate göre, bu faktörler tanrı vergisi değildir. Bu güzelliğe âşık seçkinler, nesnel olarak, ruhunda karşı çıktığı aristokrasi ve burjuvazinin kendisini varsaymak suretiyle, toplumsal savaşın yüzeyinde, zengin bir şekilde süslenmis enkazın üzerinde durmaktadır.
İhtiyacı ilga etmeyi amaçlayan bir devrim Arzuyu herkes için tahta çıkarmalıdır. Arzu, İhtiyaç haline gelmelidir.