Neden her şey bol,ama ben açım? Ve neden herkes akıllı,ben aptal ve cahilim? Nerede esirgeyen, bağışlayan, yoksul,zengin ayırt etmeden herkesi seven Tanrı? Halk yavaş yavaş hayatından şikâyet etmeye başlıyor, Tanrı onu böyle düşünmemeyi sürdürürse bu haksızlığın kendisini boğacağını hissediyor.
Kentlerde, Tanrı'ya hiç de gerekli olmayan altınlarla, gümüşlerle dolu tapınaklar vardı, oysa bu tapınakların önlerinde yoksul insanlar,ellerine ne zaman bir bakır para bırakılacağını beklerken titriyorlardı. Gerçi daha önce de görmüştü zengin kiliseleri, altın işlemeli papaz cüppelerini, yoksul halkın yaşadığı yüz karası, perişan kulübeleri,ama o zamanlar bunlar olağan geliyordu ona; şimdi ise bu durumun kabul edilemez , yoksullar için aşağılayıcı olduğunu, kilisenin varlıklılardan çok yoksullara yakın ve gerekli olduğunu biliyordu.