Her meslekte olduğu gibi, öğretmenler arasında da öğretmenlik mesleğine yabancı çok kimse vardır. Bunlar zanaatçı bile değildir, öğretmenliği küçük gören gündelikçilerdir. Böyle kişilere, dostça bir öğüdüm var:
gidip ticaretle uğraşsınlar, sekreter olsunlar. Ruh ve gönül işi yapacak insanların görev yapması gereken yerlere onlar değil, başkaları gelsin.
Çocuklar ı mızı korumak isteme miz elbette doğal fakat hiç risk almayan çocuklar yetiştirmenin gelecek için o kadar da iyi bir şey olmayacağını anlamamız şart.
Sonuçta, en güvenli park salıncaksız, tahterevallisiz, ağaçsız, çocuksuz (ve eğlencesiz) bir yer olurdu.