Andrey Bolkonsky

Memleketin ancak okuyup yazmakla kurtulacağına inananlardanım.
Reklam
Uğranılan haksızlıklara ve hakaretlere koyun gibi tahammül etmemek insanlığın başlangıcıdır evlat...
Eskiden masum bir fikrim vardı. Sanırdım ki herhangi bir fenalık ruhumuzu baştan başa kirletir, onda hiçbir temiz nokta bırakmaz. Halbuki hakikatte her zaman böyle olmuyor. Maddî sukutların manevî sukutlardan bir farkı var. Meselâ bir uçuruma düşen insan paramparça olup ölüyor. Fakat manen düşen insanın bazen yalnız bir tarafı zedeleniyor, öte tarafları tamamıyla salim kalabiliyor. Fahişeler görüyorsunuz ki aile muhabbetini hiç kaybetmemiş, katiller görüyorsunuz ki samimî surette seviyor, acıyor, yardım ediyor. Ben de vak’aların sevkiyle bir hırsız ve dolandırıcı olup çıkmış bulunduğum halde çocuklarımı ancak tamamıyla salim ruhlu insanlarda bulunacak bir temizlik ve kudsiyete seviyordum. Feriha ile Zehra. Ben sırf onlar için her şeye katlandım. Bundan sonra da katlanıp gideceğim.
Hani yirmi beş gün evvel kendime verdiğim söz? Hani bu masanın kenarına yazdığım program? Bu gece, kendi kendimden nefret ediyorum.

Andrey Bolkonsky

, bir kitap okudu
Puan vermedi·159 syf.·
4 günde okudu
·
Okunma: 19 Şubat 2026 15:36
·
2026 7. kitabı
Reşat Nuri Güntekin
8.9/10 · 51,5bin okunma
Reklam