Zaman diyor zamansızlar... Robotlaşmış bedenin ve beyinine takılı kum saatinle, tepende ışığını söndürecek giyotin ve sen koşarken oraya buraya ne hakkın var insanoğlu, bilmediğin olguyu bir de öğütlemeye? Yok işte unutturacak ne bir an, ne bir zaman, ne bir insan. Ben tükendikçe o da tükenecek beslendiği zehirinde. O benim panzehirim ben onun zehiri olacagım. Ne büyük mutluluk bunca tekillikten sonra ölüme iki kişi gitmek!