Annemin ölümü gözlerimi açtı. Hayatın sonsuza dek süremeyeceğini gerçek anlamda kavradım. Hepimiz bir gün öleceğimizi biliyoruz ama tam olarak buna inanmıyoruz. Ben de annemin hastalığına rağmen öleceğine inanmıyordum. Ne zaman ki kollarımda öldü, işte o an gerçek yüzüme tokat gibi çarptı. Ve her şey ve herkes boş geldi. Kaç yıllık ömrüm kaldıysa kendim için yaşamalıyım, dedim. Onlar için, bunlar için değil. Kendim için.