Oğuz Atay’ın kahramanları gibi ben de ayrıntılara takıldım. Küçük bir bakışı büyüttüm, yarım bir cümleyi tamamlamaya çalıştım. “Bunun bir anlamı olmalı” dedim. Oysa bazı şeyler, anlam yüklenince çöküyor.
Fazla ciddiye aldım
insanları, ihtimalleri, kendimi…