Apocalypse
@Apocalpys
Color my life with the chaos of trouble
Ön lisans
İzmir
15 Ekim
13 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Oğuz Atay’ın kahramanları gibi ben de ayrıntılara takıldım. Küçük bir bakışı büyüttüm, yarım bir cümleyi tamamlamaya çalıştım. “Bunun bir anlamı olmalı” dedim. Oysa bazı şeyler, anlam yüklenince çöküyor.
Fazla ciddiye aldım
insanları, ihtimalleri, kendimi…
Reklam
Ben hayata uzaktan bakmayı öğrendim. Yaklaşınca bozuluyor çünkü. İnsanlara fazla yaklaştığında, onların kendilerine bile tahammül edemediğini görüyorsun. O an anlıyorsun: Kimse seni gerçekten istemiyor; sadece kendi yalnızlığını paylaşmak istiyor. Ben de paylaştım. Yanlışlıkla. Bedelini uzun süre ödedim.
Beni en çok yoran şey, derinliğin bir meziyet değil de bir kusur gibi algılanması. Yüzeyde kalabilen insanlar var; onları kıskanmıyorum ama anlamaya çalışıyorum. Ben dibe çöken bir taş gibiyim. Kimse taşın ne düşündüğünü merak etmiyor; sadece ağırlığını hissediyorlar. Oysa taşın da hatıraları var. Suya ilk düştüğü an mesela. Çok gürültü çıkarmıştı.
Yeni bir yıl başlamış. Herkes bir şeylere başlama telaşında, ben ise yine kendimle pazarlık hâlindeyim.
Bu yıl farklı olacağım, diyorum sonra kendime bakıyorum… Değişmekten çok anlamaya çalışıyorum galiba. Çünkü insan bazen düzeltmek istemiyor hayatı sadece neden böyle olduğunu bilmek istiyor.
Oğuz haklıydı belki Tutunamamak bir eksiklik değil, bazen bir fark ediş biçimi. Ama ben yine de tutunacak küçük şeyler arıyorum bir cümle, bir sessizlik, bir tebessüm..
Yeni yıl… Büyük umutlar vermiyorum kendime. Ama küçük dürüstlüklerim var. Belki bu yıl kendime biraz daha az yüklenirim..
Bilmiyorum
Belki de ben,
dünyaya birkaç duygusu fazla gelen bir hatayım.
Ama güzel bir hata…
Çünkü kırıldığım yerlerden
başkaları ısınıyor bazen.