Güneş doğmaya gebedir umudumuzdan içeri.
Şafağın gözünü yırtarak açılan kapıların
Çatısında kiremitleri solgun ve kırık kapıların
Birbirinden uzak kıtalar gibi uzak
Boşluklar üstüne serilmiş brandaları
Ve brandaları yamalayan muşambaları yırtık olabilir.
Olabilir,neşter izi değil;
Onarılır ve değişir ne varsa eskiye dair
Bir taş bile devrildiğinde sarsılabilir devir
Yoksa hiçbirimize eşit akıp geçmez
Ne şu vakit ne de herhangi bir nehir
Vazgeçme!
Yaşadığın yaşamındır.
Ey unutuş! kapat artık pencereni,
Çoktan derinliğine çekmiş deniz beni;
Çıkmaz artık sular altından o dünya.
Bir duman yükselir gibidir kederden
Macerası çoktan bitmiş o şeylerden.
Amansız gecenle yayıl dört yanıma
Ey unutuş! kurtar bu gamlardan beni.
Ahmet Muhip Dıranas
Yenilmeyi sindiriyor da insan,mücadele etme şansı bile bulamadan hükmen mağlup olmak yüreğine taş gibi oturuyor.Benim gibi sıradan bir adamdan kötü bir yazar yarattınız.Kelimelerden özür; size mutluluklar dilerim.