Neden benim hayallerimi öldürdüler? Ben bu hayatta sadece sıcak bir yuvam olsun, ailemle ve çocuklarımla mutlu, mesut yaşamak istedim. Niye bana bunu çok gördüler?..
Ömrümüzü verdik, bir haltın değiştiği yok. Tamam biz yaptıklarımızı karşılık beklemeden, Hak için halk için yaptık ama çoğu zaman insanların gerisin geri döndüğünü görünce, boşa kürek çektiğimiz hissine kapılıyorum..
Dünyanın neresinde olursa olsun, hangi dinden, hangi ırktan olursa olsun, her çocuğa gülmek, oynamak, mutlu olmak yakışırdı. Bu küçücük kalpler; hastalığı, kavgayı, savaşı, acıyı, açlığı yaşamamalıydı..
Mezarlıkları gezdi, mezar taşlarını okudu. Çeşit çeşit isimler, tarihler, genç veya yaşlı ölenler.. Hepsinin bir dünyası olmuştu, hayalleri, mutlulukları, üzüntüleri. Kim bilir bu kadar insan neler neler yaşamıştı. Şimdi ise, topraktan ibarettiler. Evveli toprak, ahiri toprak, bu hırs, bu kavga niye?..