Unknown
@Archantos
19 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Yüreğimdeki kabuğu kırdıktan sonra bir anda her şey benim olmuştu.
Reklam
Genel durumuna baktığımda yorgun, hiçbir şey hissetmeden alışkanlıktan yaşamayı sürdüren bir insan algılıyordum.
Ne şehri hissediyordum, ne de sokağı, ne sokağın adını, ne de kendi adımı... Sadece burda yabancı olduğumu hissediyordum.
Ama bu tuhaf sokaklar yalnızca geceleri yaşarlar, gündüzleri boz rengi soğuk maskeler takınırlar ve bu maskelerinin altından onları yalnızca bilenler tanır.
Ne var ki akşamları anlatılan hikayelerin hepsi hüznün "sessiz sokağına" çıkar.
Reklam