Başkalarının kusurları kolayca görülür ama kendi kusurumuz görülmez ; kişi komşusunun kusurlarını ayıklar bulur , kendi kusurlarını ise kumarda hile ile zar saklar gibi saklar .
Kendimle baş başayken sayısız kişilik özelliği hayal edebiliyor , şimdiye kadar kimsenin kurmadığı cümleleri hemen , şıp diye söyleyebiliyorum , etrafta kimse olmadığı halde akıl yoluyla sosyalleşmenin parıltılı sonuçları bunlar ; ne var ki , birinin fiziksel olarak yanıma gelmesiyle bunların uçup gitmesi bir oluyor ; aptallaşıyorum , ağzımdan tek sözcük çıkmıyor ve aradan bir saat geçmeden uykudan ölecek hale geliyorum .