Çaresizlik gözlerini kör etmiş senin,diye mırıldandı.
Kalktı sonra,titreye titreye tahta döşemeleri yürüyüp çardağa çıktı. Karanlıkta köy meydanını aradı gözleriyle, köyü aradı ev ev, sokak sokak ve her yeri görüp dokunmak, hatta kucaklamak istedi. Ama yeryüzünde zifiri karanlıktan başka bir şey görünmüyordu. Ellerini boşluğa uzatıp birkaç adım daha attı.
Belki de, dedi kendi kendine, köy hâlâ yerinde de ben yerimde değilim artık.