Mustafa
@Argonat
Bahçemin halinden baharımı kıyasla…
23 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Asla geri dönmeyecek günlere umut kandilleri yakmak… ne ağır bir sızı bu.
Tüm çaresizlikleri yensem bile, zamanın yavaş ama amansız akışıyla çürüyecek kalbim.
Peki, ne teselli edebilir beni?
Bu aşkın büyüleyici silueti çoktan silindi zamandan.
Şimdi karanlıkta, şüpheyle örülmüş bir sessizlikte bekliyorum son nefesimi.!
Yeşilin bütün tonlarını teslim alan pırıl pırıl bir vadide yürüyoruz. Üzerimizde göğün kadim kubbesi, ayaklarımızın altında ise korkunun azametli gerçeği.
Yaşamı ve ölümü aynı anda kucaklayarak seviyoruz birbirimizi.
Bu vadi bir mezar mı, yoksa insanlığın henüz sürgün edilmediği ilk cennet mi?