Şehir sessizliğe büründüğünde, adımlarım seni arar kaldırım taşlarında.
Her köşe başında, rüzgâr kokunu taşır yüzüme;
gözlerim bulanık, kalbim ise hâlâ senin izinde.
Geceler uzadıkça, hasretin daha da ağır basar,
ve ben, her seferinde sana çıkacak bir yol bulurum içimde.