Okuyup bitirdiğiniz zaman zihninizde birilerinin konuşup durduğu kitaplar vardır; işte Bulut Kapısı: Herdemet ve Rasim. Gerçekten seven kendinden mi vazgeçer sevdiğinden mi?
Ne iflah olmaz canlılarız, hayaller kurup duruyoruz. Yalnız bir ruh kendini tamamlayacak umuduyla gizemler peşinde koşar, zihnin kör kuyularına parfüm kokuları serer, otobüs camlarında buz tutan saçları düşler, bir defter arasında ip uçları arar, özenle yapılmış resimlerin derinlerine dalar. Peki tamamlanır mı kişi yoksa hep yanlız mıdır? Bazen sizin için en kıymetli olan insanlardan ikisi ardı ardına terk eder sizi. Biri dönüp arkasına bile bakmaz diğeri ise istese de bakamaz. Birinin tek önemsediği kendisidir; ben öyleyim der, diğeri ise sizi her zaman sevmiştir de belki siz bilememişsinizdir, çok geç olduğunda anlarsınız... İşin özü vakit varken sevin, sevildiğiniz zaman kıymet bilin. Yoksa yalnızlık bekliyor olacak kapının ardında...