“Ne istediği umurumda değil!” diye kükredi kader tanrısı. “Ölmesini istemiyorum. O seni kurtardı, sen de onu kurtarmalısın.”
“Onu kurtarıyorum zaten” dedi kraliçe sessizce. “Ölümsüzlük için ruhunu feda etmektense insan olarak ölmesine izin vermek daha iyi.”
Feda etmek ifadesini duyan kader tanrısının soğuk gözlerinde bir kıvılcım parladı. Kızı kan lekeli kollarının arasında daha sıkı sarmalayarak ayağa kalktı ve asırlık koridorda ilerlemeye başladı.
“Ne yapıyorsun?” Kraliçenin acımasız yüzüne bir panik dalgası yayıldı.
“Bu işi düzelteceğim.” Kader tanrısı yürümeye devam etti, kızı kemerden çıkarırken onu göğsüne iyice bastırdı.