"Bazen kendimi hiçbir şey, hatta hava veya yiyecek bile istemediğime inandırıyordum.
Hiçbir şey istemezsem bir hayalete dönüşüverirdim.
Derdim kalmazdı."
"Şaka yapmıyorum, insanlardan gerçekten hiç hoşlanmıyordum.
Çünkü insanlar beni korkutuyordu.
Çünkü ne zaman içimdekileri söylesem neden bahsettiğimi hiç anlamıyorlardı.
Sırf yanlarından uzaklaşmak için bir nedenim olsun diye, camları kırasım geliyordu.
Çünkü sürekli çuvallayıp duruyordum."
"Bu iş böyle yapılırdı işte, çocuk böyle büyütülürdü...
Tehlikeye dayanıklı bir ev yapardınız ve çocuklara, imkansız dahi olsa isteyebilecekleri her şeyi verirdiniz.
Geceleri onlara kitap okurdunuz.
İnsanlar bunu neden akıl edemiyordu?"