Öğrendik herşeyi zamanla..
İyiyi..En çok ta kötüyü..
İnsan hiç kötü olmayı öğrenmek ister mi?
Kalp kırmayı,kendini tamir etmeye çalışırken önüne çıkan herşeyi kırıp dökmek ister mi?
Zaman öyle bir güç ki..
Güçlendikçe keskinleştiren de bizi zaman değil mi?
Mutlu muyuz peki?
Kırıldığımız yerden güçlendik..
Kırarak,dökerek,acımayarak..
Ben bu zaman denen kavramı hiç sevemedim..
Bazı kişilerin,tablodaki insanların gölgelerin,aslında var olmayan siyah lekeler olarak algılaması ressamın suçu değil;ressam sadece bu gölgeleri yanlış yerlere ve hoyratça koymakla suçlanabilir..