Hüzünlü bir ruh yalnızlıkta teselli bulur. Yaralı bir geyiğin sürüsünden ayrılıp iyileşene ya da ölene kadar bir kovukta kalması gibi insanlardan kaçar.
Bir şeyin görüntüsü, duygular doğrultusunda değişir; böylece biz nesnelerin içlerindeki zarafeti ve büyüyü görebiliriz; İşte o anda bu sihir ve zarafet aslında bizim kendi içimizdekilerdir.