Obus
@Asilihan
اَلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِۜ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُۜ
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şiir serüvenim;Şiir
Bentler Yıkılırken
Sana cevap vermeye çalıştım;
Ama sözcükler tesirsiz kaldı,
Senin de dediğin gibi.
Çünkü her cümle bir kale daha ördü,
Her haklılık iddiası, bir kat daha buz.
Güneş yetmedi, haklısın.
Biz ısıtmak yerine,
O buzlu aynada
Kendimizi izlemeyi seçtik.
Şimdi bu yıkıntıya bakınca,
Gözyaşların ve iç akıntılarım,
Aynı tuzlu tadı taşıyor.
Demek ki elem, bizi eşitledi.
Demek ki en nihayetinde,
Ne ben kazandım, ne sen.
Ne önemi kaldı, diye sormuştun.
Cevabım:
Haklının önemi, duvarlar durana kadardı.
O duvarlar ki şimdi,
İki yanan yüreğin közünde
Sadece toz oldu.
Geriye sadece şu kaldı:
Bir zamanlar ateşi olan
İki ayrı enkaz.
Ve kimin haklı olduğunun,
Bu sessizliğe hiçbir faydası yok.
R. Obus T.
Sessiz gecelerde adını fısıldıyorum,
Rüzgâr bile sakince dinliyor.
Kalbim kırık, ama hâlâ atıyor,
Sevgiyle, seni hatırlayarak.
Gözyaşlarım dökülüyor,
Ama her damla bir umut tohumu.
Belki sen artık yanımda değilsin,
Ama ben yine de sevmeyi bırakmıyorum.
Acım büyük, ama sevgim daha büyük,
Ve bir gün bu kalp,
Kendi güneşini bulacak,
Sevgiyle dolacak,
Yeniden gülümseyecek.
Buraya ilk şiirimi bırakıyorum1000Kitap
Gözyaşının İçinde
Bir damla düştü avucuma,
Islak ve sıcak…
“Ben buradayım” dedi acım,
“Ve bir gün ben de dineceğim.”
Gökyüzü kararır,
Ama her gece sabaha döner.
Kalbim kırık olsa da
İçimde bir ışık hâlâ yanar.
Belki bugün değil,
Ama bir gün
Gözyaşlarım gülüşe dönüşecek.
Sevmek acıtsa da,
Sevmek hep bana iyi gelecek.
R. Obus T.