Nisa
@Asintik
10/10
Beğendi
·4 saatte okudu
·2023 27. kitabı
Reklam
Tanrım,bir an mutlu oldum. Bu, bir insan ömrü için az şey mi?
"Nastenka! Bana eziyet ediyorsunuz, kalbimi zehirliyorsunuz, beni öldürüyorsunuz Nastenka! Artık sessiz kalamam, konuşmam lazım; kalbimde kaynayan, fokurdayan her şeyi artık dökmem lazım..."
Böyle bir sevgiden Nastenka, insanın ruhuna ağırlık çöker, kalbi ise buz keser. Senin elin soğuk, benimki ise ateş gibi yanıyor! Ne kadar da körsün Nastenka! Ah, mutlu insan bazen ne kadar da gamsızdır! Fakat sana hiç kızamadım!
Dün onun kalbi öyle mutluluk doluydu ki, bana karşı kalbinde o kadar iyilik vardı ki... Bana nasıl da kur yapıyor, nasıl da şefkat gösteriyordu. Kalbimi cesareendirip bana nasıl da sevgi göstermişti! Mutluluktan ne çok cilve! Bense bunları gerçek sandım, ben sandım ki o... Fakat aman Tanrım! Bunları nasıl düşünebildim? Bu kadar kör nasıl olabildim? Hayalini kurduğum her şey başka biri tarafından fethedilmişti bile, hiçbiri bana ait değildi.