Stresli düşüncelerimizi anlamak gittiği yolu bulmak onları içimizdeki sevgiyle buluşturmak, düşüncelerimize olan tutucu inancımızla görmezden geldiğimiz içimizi, içimizdeki ışığı bulmak,onunla özgürleşmek,özgün ve sevgi dolu bir olma haline kucak açmanın en şefkatli yolu bu teknik ve bu kitapta anlatılmak istenenler. Bu işin içinde uzun süredir bulunan biri olarak çok teknik ve seans içeren kitap okumuşumdur. Ancak bu kitap ve bu teknik insanın içindeki benliklerinin ölmesini ve bunu sevgiyle karşılayabildiğiniz bir şekilde yapıyor.
Hikayemiz olmasa biz kim olurduk?
Aslında koca bir "bilmiyorum"u getiren bir soru. O zaman hikayenin kötü oluşu zorlu oluşu berbat oluşu niçin rahatsız etsinki aslında buradanda bakabiliyorsunuz çünkü varlığımızı hikayemizle ispat etmeye çalışırız. Ya da hikayeniz olmadığında saf bir sevgi olarak olayları karşılama şeklinide öğreniyorsunuz.
Bu incelemeyi içindeki ilgiyle okuma şeklini sevdim