Asiye Ebrar Deniz
@Asiyebrar
Instagram : samanbedevisi
Bölüm 2 - 20 Ekim
Başkaları ufacık güçleri ile övünürken, ben yeteneklerimden şüphe mi ediyorum ? Tüm gücümü borçlu olduğum Yüce Tanrım, neden sahip olduğum şeylerin bir kısmını alıp, bana biraz kendine güven ve mutluluk vermiyorsun ki ?
Sayfa 79 - Indigo kitap
Reklam
18 Temmuz
Wilhelm, kalplerimizdeki sevgi olmasa, ne anlamı olurdu? Işıksız olsa, sihirli bir fenerin ne anlamı kalır? İçindeki alevi tutuşturmalısın ki beyaz duvarlar aydınlansın. Bu ışık kıpırtıları, birer gölgeden ibaret olsa da yine de çocuklar gibi neşelenir, bu büyüleyici görüntüyü seyre dalarız.
Sayfa 52 - Indigo kitap
29 Haziran
Evet, sevgili Wilhelm, bu dünyada kalbimi çocuklardan daha çok etkileyen hiçbir şey yok . Onların yaptıklarına bakıp, onlarda bir gün vazgeçilmez olduklarını öğrenecekleri erdemlerin ve niteliklerin izlerini gördüğümde, inatçılıklarını seyrederken, ileride dönüşecekleri istikrarlı ve asil kişilikleri hissettiğimde, hayatta onları tehlikelere ve dertlere götürecek kaprislerini, inatlarını ve çoşkularını izlediğimde, hep o Büyük Öğretmenin insanoğluna söylediği sözleri hatırlarım: " siz de onlar gibi olabilmeniz!" Oysa biz, güzel dostum, aslında bize model olması gereken ve bizimle eşit olan bu çocuklara, adeta kul muamelesini yapıyoruz. Kendi iradelerini kullanmalarına izin veriyoruz. Kendi iradelerini kullanmalarına izin vermiyoruz. Peki ya biz? Bizim onlardan ne fazlamız var? Daha büyük ve daha deneyimli olmamız mı tek mesele? Yüce Tanrım! Gökyüzünden büyük çocukların ile küçük çocuklarını görüyorsun ve bunlardan hangisinin daha makbul olduğunu bize oğlun çok uzun zaman önce açıkladı zaten. Ona inansalar da pek dinliyor gibi görünmüyorlar. Bu böyle gelmiş böyle gider. Çocuklarını da kendileri gibi yetiştiriyorlar.
Sayfa 39 - Indigo kitap
21 Haziran
Dostum, uzaklık tıpkı gelecek gibi. Ruhlarımızın önüne serilen engin bir loşluk, zihinlerimizin algıları, görüşümüz kadar çapraşık. Tüm benliğimizi, tek bir muhteşem duyguyla dolması için teslim etmeyi coşkuyla arzuluyoruz. Ancak, ne yazık! Amacımıza ulaştığımızda, o zaman uzak olan şeyler yakın olduğunda, her şey değişmiş oluyor. Her zaman ki kadar zavallı ve kısıtlanmış hissediyoruz kendimizi. Ruhlarımız o eşsiz mutluluğa erişmemiş oluyor.
Durmak bilmeyen bir seyyah bile sonunda kendi topraklarını özler. Döndüğünde yuvasında, eşinin kollarında, çocuklarının ilgi odağı olmuş hâlde ve onlara destek olmak için çalışırken bulur mutluluğu. Ve görür ki, dünyayı gezerken aradığı mutluluk boşaymış.
Sayfa 37 - Indigo yayınları
21 Haziran
Sevgili Wilhelm, sık sık düşünüyorum. İnsanoğlunun içinde gezmek ve yeni keşifler yapmak arzusu, bunları bir kısır döngüye çevirip, geleneklerle sınırlandıran ve çevresinde olan bitenle ilgilenmemeye zorlayan bir içgüdüyle engelleniyor.
Sayfa 37 - Indigo yayınları
Reklam