Fi tarihinde, henüz gençken, sevdalandığım kıza "Gölgeni bile özlüyorum" demiştim... Geçici duyguların tahrikiyle, ebedî saadeti aramak nasıl bir çaresizliktir.
Kaderimiz her türlü umudun ve endişenin ötesinde tamamlanır. Dahası, birimizin alnındaki yazı, diğerinin alnında devam eder. Yaşadığımız müddetçe yazgılarımız birbirine karışır.
Bu dünyadan hafif adımlarla ve tebessümle geçme imkanını elden kaçırmamak üzere bağlandığım nezaket disiplini beni takva sahibi yani sakıngan biri kıldı sanırım.