[39] Senin için kötü olan bir şey başkasının yönetici ilkesinde herhangi bir davranışında veya çevrendeki şeylerin değişiminde değildir. O halde nerededir? Senin kötülük üzerine düşünüp yargı veren kısmındadır. O halde bu kısmın düşünüp yargı vermezse her şey iyi olur. Sana en yakın olan şey, yani zayıf bedenin yaralansa, yansa, çürüse, bozulsa bile yine de bunlar üzerine düşünen kısmın sakin kalır. Şöyle de diyebiliriz: İyi veya kötü olduğu varsayılan herhangi bir şey, iyi kötü herhangi bir insanın başına gelebilir.
Çünkü yalnızca daha iyi şeyler gerçekleştirmek huzuru sağlamaz, daha az şey yapmak da sağlar. Söylediğimiz ve yaptığımız şeylerin gereksiz olanlarından vazgeçersek, hem boş zamanımız hem huzurumuz artar. Bu yüzden her seferinde şunu hatırlamak gerek: Bu gereksiz bir şey mi? Fakat yalnızca yaptığımız gereksiz işleri değil, gereksiz düşüncelerimizi de azaltmamız gerekir, böylelikle bunları izlemez.
[3] ... Huzur dediğin zarif bir düzendir aslında. Kendini sürekli böyle bir inzivaya çekilmeye ver ve kendini yenile: ancak önermelerin çok kısa ve özlü olsun ki tüm acılar bir anda silinsin ve oradan hiç yıpranmadan dönebilesin.