Albert Camus'un Oran kentindeki veba salgını ve karantinasini anlattığı romanda insani dusuncelerin ve tepkilerin degismezligini 21.yy da da salgin hastaliga maruz kaldiktan sonra daha iyi anliyoruz. Benzer bi salginda insanlarin davranislari ve dusuncelerinin aradan yuzyilda gecse ayni tepkileri olusturmasi gercekten ilgi cekici. Aradan yuzyillarda gecse insanin benzer durumlar hakkinda benzer tepkiler vermesi, teknolojik gelismeler ne kadar yasanirsa yasansin insan aciziyeti gozler onune serilmis durumda.
VebaAlbert Camus · Can Yayınları · 202024,6bin okunma
"... Çünkü bu neşe içindeki kalabalığın, kitaplardan da öğrenilebileceği gibi, veba mikrobunun hiçbir zaman ölmediği ya da yok olmadığından, yıllarca mobilyalarda ve çamaşırlarda uykuya daldığından, odalarda , mahzenlerde, sandıklarda, mendillerde ve kağıtlarda beklediğinden ve belki bir gün, insanların bir mutsuzluk yaşaması ya da bir şeyler öğrenmesi için vebanın kendi farelerini uyandırıp mutlu bir kente ölmeye yollayabileceğinden haberi olmadığını biliyordu Rieux."