Her şey gün geçtikçe daha çok eksilir oldu.Hani o sırtını yaslamalar falan vardı ya hepsi yalan.
Ve dediğin gibi,
"gittiğin de yaşayabilecek kadar sev kızım..!"
Hiç dinlemedim ya ben seni.
Hep ölecek kadar sevdim.
Tek tek giden gitti...
Yaşayabilecek miyiz bakalım?
Hani sende gittin ya ,nasıl yangın içim. Her şeyi öğrettin de, bunu da yokluğunla mı öğretecektin.İç acım dinmiyor...
Çok şey öğreniyorum şu sıra güvendiğim dağlara kar yağması falan değil meğer olmayan dağları dağ sanmalar.. Olmayanları olur sanmalar.
Korkuyorum, zira içimin yangını hiç soğumayacak!!!
Haziranda Ölmek Zor’muş.