Böyle anlarda dondurmak istiyorum yaşamı.Herkes kendi yalnızlığını yaşarken.Herkes kendi mutsuzluğunu.Herkes kendi acısını.Bu tekil sancılar bir aradayken çoğul bir umut gibi duruyor.Yalnızlıklarının birlikteliğinden güç alan kovulmuşlar.Böyle kalsın.Bu sahneyle.Metal konteynerin içinde yankılansın.Milyonlarca kez tekrar etsin.Sonra da bitsin.