Asmin

Asmin
@Asminnnt
Bazen büyük bir okyanusu geçip derede boğulduğumu hissediyorum. Sonra tekrar bir okyanusa düşüyorum. Hayatın bu kadar inişli çıkışlı olması bana korkunç hissettiriyor. Ve tabii ki bilinmezliği. Benim gemim bu dalgalara dayanıklı mı bilmiyorum. Hatta benim bir gemim mi var kayığım mı onu da bilmiyorum. Tek bildiğim diğer tüm insanlar gibi aynı okyanusta olduğum ve dalgaların beni bir o yana bir bu yana savurduğu. Bu fırtınalı geceden sabaha kim çıkacak bilmiyorum. Ya da bu gecelerden daha kaç tane olacağını da bilmiyorum. Yağmur yağıyor, şimşek çakıyor, yarın güneş açacak mı bilmiyorum. Yolu tamamlayacak mıyım, tamamlarsam yalnız mı olacağım bilmiyorum. Üstelik yolu tamamlamam gerekiyor mu onu da bilmiyorum tek bildiğim bu okyanusa düşersem boğulacağım. Ve bu kadar olumsuzluğa rağmen boğulmak her şeyden daha korkunç geliyor.
1000Kitap
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Evet ilmektir boynumdaki ama ben kimsenin kölesi değilim tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya tarantulaymış benim adım diyecek değilim tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime rabb bellemeyeceğim razı değilim beni tanımayan tarihe beni sinesine sarmayan tabiattan rıza dilenmeyeceğim.
Şiir
İnsan hep mutlu olmayı istiyor ama yalnızca acı üretiyor. Alper Hasanoğlu
Duygu ve Düşünce
“Yarın deme, nice yarınlar geçip gitti.”
Alıntı