Bazen büyük bir okyanusu geçip derede boğulduğumu hissediyorum. Sonra tekrar bir okyanusa düşüyorum. Hayatın bu kadar inişli çıkışlı olması bana korkunç hissettiriyor. Ve tabii ki bilinmezliği. Benim gemim bu dalgalara dayanıklı mı bilmiyorum. Hatta benim bir gemim mi var kayığım mı onu da bilmiyorum. Tek bildiğim diğer tüm insanlar gibi aynı okyanusta olduğum ve dalgaların beni bir o yana bir bu yana savurduğu. Bu fırtınalı geceden sabaha kim çıkacak bilmiyorum. Ya da bu gecelerden daha kaç tane olacağını da bilmiyorum. Yağmur yağıyor, şimşek çakıyor, yarın güneş açacak mı bilmiyorum. Yolu tamamlayacak mıyım, tamamlarsam yalnız mı olacağım bilmiyorum. Üstelik yolu tamamlamam gerekiyor mu onu da bilmiyorum tek bildiğim bu okyanusa düşersem boğulacağım. Ve bu kadar olumsuzluğa rağmen boğulmak her şeyden daha korkunç geliyor.