“Düşüncelerimi durduramıyorum. Hep aynı kötü şeyler dönüyor aklımda.” diyordum. O, bana: “Sen, düşüncelerin değilsin oğlum. Evrenin bütün düşünceleri evrene ait. Aklımıza uğrar uğrar giderler. Seyret düşüncelerini. Gelişlerini ve de gidişlerini seyret.” diyordu. “Yüreğimin üzerinde korkunç bir acı var, kurtulamıyorum ondan.” diyordum. “Kurtulmaya çalışma acından. Olduğu gibi hoş gör. Kabul et onu. Sana ne anlatmak istiyor duymaya çalış. Feveran etme ki acının sesini duyabilesin.” diyordu.