Yazar:
Pınar Eğilmez
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
120
Basım Tarihi:
Temmuz 2017
Yayınevi:
Karina Yayınevi
ISBN:
9786059352840
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bu kitabı bölüm bölüm ele alacak olursak her bölümdeki olaylara kahramanların gözünden bakıyoruz. Her bölüm farklı bir karakterin olaylara bakış açısını belirtese de bir bütün olarak tek bir olguya bağlanıyor.
İnsan hayatı, çevresinde ve yaşadığı olaylar birbiri ile bir zincir misali bağlıdır. Yazar bu kitabında olayları bu zincirden yararlanarak bir sonuca ulaşmış.
Bu kitapta da New York'tan ülkeye getirilen Bora isimli karakterin cenazesinin ekseninde diğer karakterlerin hayat tecrübelerinin anlatıldığı kitabın adı Uçan Tabut. Adı sizi yanıltmasın, doğru zamanda okuduğunuzda sizde kayda değer etki bırakacaktır.
Keyifli okumalar dilerim...
“İnanmak ve bilmek aynı şey değildir. Bütün zulümler bu ayrıntıdan ürer.”
Bu cümle, beni tokat gibi karşıladı. “Uçan Tabut” yalnızca bir hikâye değil; tesadüflerin, kesişen yolların ve görünmez bağların romanı. New York’tan yurda getirilen bir cenaze etrafında örülen olaylar, farklı hayatların birbirine nasıl değdiğini ve bu temasların ne kadar derin izler bırakabileceğini gösteriyor.
Pınar Eğilmez, karakterlerini büyük bir titizlikle kurgulamış. Her biri kendi yükünü, kendi acısını ve kendi “uyanış”ını taşıyor. Okur olarak bazen o tabutun başında bekleyen bir yakın, bazen hiç tanımadığı birinin hayatına çarpan bir yabancı oluyorsunuz. Hikâye ilerledikçe, kimsenin hikâyesinin yalnızca ona ait olmadığını, başkalarının hayatlarında da yankı bulduğunu fark ediyorsunuz.
Yazarın dili yalın ama etkileyici; özellikle içsel monologlarda samimiyet hissi yüksek. Ancak bazı bölümlerde tempo biraz düşüyor, bu da hikâyenin akışını yer yer yavaşlatıyor. Yine de, anlattığı insanlık hâlleri ve “kendine uyanış” teması kitabı değerli kılıyor.
Puanım: 7/10
Pınar Eğilmez’i ilk kez okudum ve genel olarak beğendim. “Uçan Tabut”, insana hem kendi hikâyesini düşündüren hem de başkalarının hikâyelerine dokunmanın önemini hatırlatan bir kitap.
10/10
Beğendi
·2020 107. kitabı
"Ben hep geç kaldım. Sevmeye geç kaldım. Görmeye geç kaldım. Affetmeye geç kaldım. Yaşamaya geç kaldım. Geç kalmak, benim göbek adım. Ve gelince taa yetmiş üç yaşına; her ne yaptıysan, tüm yaptıklarının, yerini bulduğunu görüyorsun. Her ne yaptıysan başka türlü yapılamazdı. Ama ya yapmadıkların ?"
Tuhaf bir intihar mektubu bırakarak hayatına son veren Bora'nın cenazasi, New York'dan İstanbul'a getirilirken, bu ölümün çevresinde gelişen olaylar anlatılır. Kitaptaki kahramanlarımız, bu intihardan bir şekilde etkilenen ve neredeyse pamuk ipliği ile birbirine bağlı olan insanlardır. Böylesine güçsüz bir bağa rağmen, bu hayatların birbirine olan muazzam etkisini, şaşkınlıkla okuyorsunuz.
Gördüğünüz, bildiğiniz, yaşadığınız her şey, öykülerinde kolaylıkla kendine yer edinmeyi başardığı için, yazar size çok "tanıdık" gelebilir. Tespitleri ve ifadeleri çok başarılı, oldukça uyanık, zeki bir mizaca sahip. İyi ki okumuşum dediğim öykücülerin arasında yerini aldı bile, hem de ilk kitabıyla..Umarım daha fazla eserini görebiliriz.
Tek eleştirim; böylesine gerçek ve ayakları yere sağlam basan bir temele sahipken, okuyucuya absürt bir kurgu okuyacağı hissi veren "kitap isminin", içeriğin zenginliğini vadetmiyor oluşu. Bunun dışında her şey mükemmeldi.
Özellikle kitabın sonunda yer alan "Ben Ömer. Garip Bir Adamım Ben" adlı öyküye vuruldum diyebilirim, bununla ilgili oldukça etkilendiğim bir alıntı da ekliyor, fırsat vermenizi tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar.
"Dedim ya, garip bir adamım ben... İsyan ederken bile, isyan eden tarafımı da “seyreden” bir yanım oldu hep, kendi yaptıklarımı ve çevremi “seyreden” tarafım. Kimseye de bundan daha kıymetli verebileceğim bir akıl yok. Seyrettin mi kendini, avazın çıktığı kadar bağırarak isyan ederken? Orda mıydın? Ne öğrendin?"
“Dünyada anlam arayışının sonu gelmez. Hiçbir şeyin bir anlamı olmak zorunda değildir ve her şeyin bir anlamı vardır. Bu, neredeyse iki zıt önermenin aynı anda doğru olabileceği zemine ise, ‘dünya’ denir.”
Bir arkadaşımın önerisi üzerine okuduğum Uçan Tabut beklentimin çok çok üstüne çıkmayı başardı. Bir intihar mektubuyla başlayan kitapta birçok insan ağzından onların acıklı hikayelerini dinliyoruz ve bu hikayeler de birbiriyle iç içe, bağlantılı hikayeler.
Okurken birçok duyguyu bir arada yaşadım ve kitabı elimden bırakamadım desem abartmış olmam diye düşünüyorum. Gerek diliyle, gerek öykülerin sağlamlığıyla beni etkiledi. Sitedeki puanının hak ettiğinin altında olduğu düşünüyorum benim şahsi puanım 8-8.5 civarlarında.
Çevremdekiler kitap sorduğunda önereceğim kitapların arasına girdiğini söyleyebilirim. Siz de birçok farklı karakterden kendilerine özgü yaşantılarını dinlemek ve olaylara bakış açılarını görmek isterseniz düşünmeden okuyun derim.
Kitabı nasıl beğendim tarifi yok. Tavsiye isteyenlere önereceğim bir kitap Uçan Tabut. Garip bir intihar mektubuyla başlayan ve kişileri birbirleriyle bağlayan bir olaylar silsilesi. Hayatta hiç tanımadığımız insanların bile bizimle bir bağının olduğunu dünya denilen bu garip rüyada tabiki yaşadığımız yerde geçiyor. Kitap ve karekterler inanılmaz güzeldi ve bizdendi. Kitabı bitirdiğimde "ne kadar normal bir hayatım var" dedim açıkçası. Normalliğin bile kişiden kişiye değişeceğini unutarak. Hatta gerçek empatiyi hiç kurabildim mi şu yaşamımda diye hayıflanarak. E! Pınar Eğilmez ne zaman yeni kitap yazacak?
Kitap akıcıydı ve sürükleyici acıklı hikayeleri mevcuttu.Okurken zevk aldım ancak eleştri yapmam gerekirse çok fazla konu ve çok fazla sayıda hikaye mevcuttu birtek selinle borayı okumuyoruz 10 sayfa bora varsa 10 sayfa 10 sayfa diğer karakterlere verilmişti
Bir arkadaşım Ayşe Armanın yazısından sonra bu kitabı almış. Bende ondan aldım:) fakat Ayşe hanımın yazısını okumadım. Sanırım, bu yazıdan sonra kitabın bahtı açılmış...
Eserde, kahramanların hayatı birbirine ilginç ve akla pek gelmeyecek şekilde bağlanmış. Okurken sürekli bir merak içinde kalıyorsunuz. Konusu zaten kitap tanıtımında olduğu için değinmeyeceğim. Sayfa sayısı az olan ve isterseniz bir gün içinde bitirebileceğiniz bu kitap, ona ayırdığınız zamana değer. İyi okumalar.
Uçan Tabut, yazarla ilk tanışmam oldu. Ama açıkçası dilini basit hatta yer yer rahatsız edici buldum. Hikayelerin potansiyeli vardı ama anlatım biçimi yüzünden keyif alamadım. Beğenenleri çok olsa da bana hitap etmedi ve diğer kitaplarına da devam etmeyi düşünmüyorum.
Tesadüfen rastladığım bu kısacık romanı ve yazarın dilini gerçekten çok sevdim.
# Pınar Eğilmez k:86117
Eğer psikolojik çözümlemeler, içsel hesaplaşmalar, psiko-kurgu öğeleri ve düşündüren derin cümlelerden hoşlanıyorsanız, bu kitabı keyifle okuyacağınızı düşünüyorum.
Ben büyük bir zevkle okudum; altını çizdiğim, alıntılamak istediğim pek çok cümle vardı…
Pınar Eğilmez k:86117
Eğer psikolojik çözümlemeler, içsel hesaplaşmalar, psiko-kurgu öğeleri ve düşündüren derin cümlelerden hoşlanıyorsanız, bu kitabı keyifle okuyacağınızı düşünüyorum.
Ben büyük bir zevkle okudum; altını çizdiğim, alıntılamak istediğim pek çok cümle vardı…
Kolay okudum ama kolay hazmedebildiğimi söyleyemeyeceğim. Yer yer rahatsız edici, yer yer düşündürücüydü. Farklı karakterlerin hayatlarına yer verip sonunda hepsinin birbiri ile bağlantısını kurmak etkilendiğim tarafıydı. Hangisinden daha çok etkilendiğime karar veremiyorum hepsinin yeri ayrıydı.
Klasik anlatılardan sıkıldıysanız ve farklı bir okuma deneyimi istiyorsanız tavsiye ederim. Konfor alanının dışına çıkmak iyidir bazen :)
Yazar Hakkında
Pınar EğilmezYazar · 2 kitap
Pınar Eğilmez, 1975’te Mersin’de doğdu. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde, İngilizce Mütercim Tercümanlık eğitimi aldı. Takip eden yıllarda, aralıklarla yurtiçinde ve Kuzey Afrika'da bulunan yazar, halen Basra Körfezi’nde yaşıyor. 2017 yılında kendi imkânlarıyla bastırdığı Uçan Tabut adlı romanının ses getirmesi ve kendi okur kitlesini yaratmasını takiben Tanık
adlı ikinci romanı ile Doğan Kitap ailesine katıldı. Evli ve Ada'nın annesi.
