Just Asu
@Asudevildan
Göğsünde bir şey ölüyordu insanın; yanıyordu, dağlanıyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Belki insan sevilmek değil de anlaşılmak istiyordu daha çok.
Kendine ne ad verirse versin her yeni siyaset kuramı, hiyerarşiye ve bölünmüşlüğe dönüyordu.
Kitap onu büyülemiş, daha doğrusu moral vermişti.
Eğer boş zaman ve güvenlik herkesin ulaşabildiği şeyler olursa, normalde yoksullukla aptallaşan geniş kitleler önce okuma yazmayı, ardından kendileri adına düşünmeyi öğrenecek, bunu başarınca da ayrıcalıklı azınlığın herhangi bir işlevi olmadığını görerek bunları silip süpürecekti.