Bazen insanın güzelliklerle arasında camdan bir duvar olur. Onları görür ama ulaşamaz, dokunmak ister dokunamaz. Kimi zaman kendi koyar o cam duvarı araya, kimi zaman başkaları. Kimi zaman da birlikte... Bazen insanın geçmişte yaşadıkları sebep olur buna. Camın ardındakiler çağırır, gidemezsin; gitmek istemiyorsun sanırlar. Anlatamazsın içini. Kim anlatabilmiş ki bu zamana kadar.
Ama bir gün; ya tamamen geri çekilir uzaktan izlersin, ya da tüm gücünle o camı kırıp tuzla buz edersin.{Melek.E}