Atalay Yıldırım
@Atakay_Y
Ruhum, ölümsüz yaşamın ardından koşma,
olanaklar alanını tüketmeye bak.
Pindaros
10 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Yarın öldüğümüz zaman birisi bize sorsa: 'Dünyada neler gördünüz?' dese herhalde verecek cevap bulamayız. Koşmaktan görmeye vaktimiz olmuyor ki..."
Reklam
Peki, şimdi ne yapacaksınız? Kalbiniz yakında zayıf düşecek, hastalancak, hüzün dolacak. Keder yakında bütün canınızı yiyip bitirecek, keder yakında ikiye bölecek kalbinizi! Evet, gittiğiniz yerde öleceksiniz ve soğuk, ıslak toprağa gömüleceksiniz, sizin için ağlayacak kimse olmadan üstelik. Bay Bıkov yaban tavşanı avlıyor olcak!
Bunları söylediğim için bana darılmayın, kalbim acıyor o zaman. Yoksul insanlar hayal kurmaya meyillidir, doğanın kanunu böyledir. Bende bunu yaşadığımdan biliyorum. Yoksul insan alıngandır mesela. Dünyayı olduğu gibi göremez, her geçene şüpheyle bakar, etrafını rahatsızca gözler, söylenen her şeyi duymaya çalışır. "İnsanlar benim hakkımda mı konuşuyor? 'Neden bu kadar çirkin!' mi diyorlar benim için? 'Ne düşüyordu acaba!' ya da ' Buradan bakınca ne kadar üzücü bir görüntü!' mü diyorlardır" Varvara' çığım, bunu herkes bilir: Yoksul insan, bir paçavradan bile daha değersizdir ve asla kimsenin saygısını kazanamaz. Evet, onun hakkında istediğiniz kadar kitaplar yazın; ikinci sınıf yazarlar ne dilerse yazsınlar, o yine her zaman olduğu gibi kalacaktır. Neden böyledir peki? Çünkü doğası gereği yoksul insanın içi dışı birdir. Ona dair hiçbir şey özel kalamaz. Kendine olan saygısına gelince... Emelya geçen gün bana şunu anlattı: Bir seferliğine bağış kabul etmek zorunda kalmış ve aldığı her kapik için resmi inceleme uygulamışlar. İnsanlar, yoksul birine para vermenin anlamsız olacağını düşünüyormuş çünkü.
Reklam