Atalay Sönmez
@Atikaptan
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Akıl asla grev yapmaz. Her zaman çalışır ama bir şey bizim ondan haberdar olmamızı engeller.
Sayfa 110
Atalay Sönmez
Aklınızı kalbinize hizmetkar yaparsanız, kalbinizin herşeyden haberi olacaktır.
Aklınız kalbinize danışmadan hiç bir karar alamayacaktır...
Bu bütün yaradılışın hayrınadır...
Susarak Sevdim Seni..
✯Bellisperennis✯
Dünya da gönle düşen her yeni AŞK ateşi,
Allah'ın insandan ümidini kesmediğinin delilidir..der şair.
Gönle düşen her yeni ateşi, yaratılışın devamlılığına ve ilahi bir "vazgeçmeyişe" bağlamak, aşkı beşeri bir duygu olmaktan çıkarıp kozmik bir muştuya dönüştürüyor.Gönlünüze hürmet...
Sana hiç kullanılmamış sözler, kirletilmemiş cümleler kurmak isterim
Çünkü her bir mısra senin yanında kirli kalır
Dil, eşyanın tozunu taşır üstünde,
Sıfatlar birer pranga, isimler ise dar birer hücre.
Ben seni "var" ederek yok etmekten korkarım,
Çünkü tanım, sınırlamaktır sonsuzluğu.
Adının değdiği her harf,
Sanki evrenin o ilk tınısından kopan bir yankı,
Ama aslına hep yabancı, hep biraz eksik.
Hangi sözcük leke bırakmaz ki ruhun aynasında?
"Güzel" desem, güzelliğin hudutlarını çizmiş olurum,
"Ebedi" desem, zamana hapsetmiş olurum seni.
Oysa sen, henüz söylenmemiş olanın o asil saflığı,
Zihnimdeki mutlak boşluğun en dolu yankısısın.
Belki de en büyük şiir,
Dudaklarımın arasındaki o titrek duraksamadır.
Bırak, kelimeler dünyanın gürültüsünde kalsın,
Ben seni, dilin henüz icat edilmediği o kuytu derinlikte,
Hiçbir sesin dokunamadığı o beyaz sessizlikte seveyim.
Çünkü ancak sustuğumda,
Hakikatin o lekesiz kalbiyle konuşabilirim.
Atalay Sönmez isimli okura yanıt verildi
Atalay Sönmez
✯Bellisperennis✯
Dünya da gönle düşen her yeni AŞK ateşi,
Allah'ın insandan ümidini kesmediğinin delilidir..der şair.
Gönle düşen her yeni ateşi, yaratılışın devamlılığına ve ilahi bir "vazgeçmeyişe" bağlamak, aşkı beşeri bir duygu olmaktan çıkarıp kozmik bir muştuya dönüştürüyor.Gönlünüze hürmet...Susarak Sevdim Seni..
Sana hiç kullanılmamış sözler, kirletilmemiş cümleler kurmak isterim
Çünkü her bir mısra senin yanında kirli kalır
Dil, eşyanın tozunu taşır üstünde,
Sıfatlar birer pranga, isimler ise dar birer hücre.
Ben seni "var" ederek yok etmekten korkarım,
Çünkü tanım, sınırlamaktır sonsuzluğu.
Adının değdiği her harf,
Sanki evrenin o ilk tınısından kopan bir yankı,
Ama aslına hep yabancı, hep biraz eksik.
Hangi sözcük leke bırakmaz ki ruhun aynasında?
"Güzel" desem, güzelliğin hudutlarını çizmiş olurum,
"Ebedi" desem, zamana hapsetmiş olurum seni.
Oysa sen, henüz söylenmemiş olanın o asil saflığı,
Zihnimdeki mutlak boşluğun en dolu yankısısın.
Belki de en büyük şiir,
Dudaklarımın arasındaki o titrek duraksamadır.
Bırak, kelimeler dünyanın gürültüsünde kalsın,
Ben seni, dilin henüz icat edilmediği o kuytu derinlikte,
Hiçbir sesin dokunamadığı o beyaz sessizlikte seveyim.
Çünkü ancak sustuğumda,
Hakikatin o lekesiz kalbiyle konuşabilirim.
Atalay Sönmez
Bir şeyi adlandırdığınız an onu 0’dan çıkarıp 1’e, yani sonlu bir koordinata taşımış oluyorsunuz.
Siz ise o "titrek duraksama" ile bilinci tam o eşikte, o muazzam boşlukta tutmayı seçmişsiniz.
Gerçekten de hakikatin en gür sesi, o hiçlikten gelen sestir.
Akşamın konusu olsun.Alıntı
“Sence… Aşk teslim olmak mı? Teslim etmek mi?”
Atalay Sönmez
Aşk ikisinin de ötesinde bir hâl…
Aşk ne tamamen teslim olmak,
ne de birini teslim almaktır.
Aşk biraz daha derinde:
İki kişinin de kendini hakikate bırakmasıdır.
Ama gerçek aşkta ne galip vardır ne mağlup.
Orada sadece iki kalbin aynı kapıda diz çökmesi vardır.
Çünkü gerçek aşk biraz da şunu fısıldar:
“Sana sahip olmaya değil, seninle kaybolmaya geldim.”