Kötülük, ham haliyle insan kalbine ağır geliyordu. Ruha sızabilmesi için önce bir bahaneyle yumuşatılmalıydı. Bu bahane, insanın bazen kendine bile itiraf edemeyeceği bir şey olabilirdi. Ama ne olursa olsun, mutlaka insanın kendisinden gelmeliydi. Elâlemin ayıplayacağı ama içten içe anlayacağı, bir insanlık halinden beslenmeliydi.
"Kutuyu açmadığın sürece kedi hem ölüdür hem diri. İnsanlar bunt hayatlarında sık sık yapar. Üzülecekleri bir gerçeği görmektense bir süre de olsa. belirsizlikte kalılar. Cünkü belirsizlikte mutsuzluk kadar mutluluk ihtimali de vardr. Ama bakarsan.... çat! Gördüğür sey tek gerceğin olur."
•Merhaba arkadaşlar,
Bugün size çok güzel bir kitap önerisi ile geldim o kadar severek okudum ki yeri geldi güldüm, yeri geldi duygulandım. Yazardan okuduğum ilk kitap oldu ama kesinlikle son
"Nezaketi bir kere zayıflıkla karıştırdılar, sonra da öylece bıraktılar. Daha sert ve kaba olanın kazandığına inandılar. Haliyle utanmayı da bir kenara attılar."