A.A

bi tenê ji niha laş û can hêdî hêdî dibe dûman û li valahiya ezman winda dibe. Weyyy!.. Li min û li vi temenê vala û pûç.
Reklam
Xwe dirêj kir û bi tiliyên bê neynûk axa dîroka xwe ya windayi kola...
Telo rûnişt û li ciyekî dûr dineri. Li jor dinerî. Rojekê ezê... Hilkişim ser serê çiyayekî bilind li vî welatê ku her tişt le mezin e ji pêvî mirov. Koleti mezin e. Mirin mezin e. Bênamûsi, xiyanet, tirs mezin e. Ezê herim jora wî çiyayê bilind û ezê ji Xwedê re bêjim ma qey tê me heta hetayê ji bîr bikî?! Û ezê xwe ser serî bavêjim ser vê axa bêhest. Ezê wek qantireki ser jekiri xwe di xwîna xwe de bigevizînim heta hiş û dilê min pûç bibin.
Dema roj diçů ava şa dibû, rûgeş dibû, dibû miroveki din.
Wey li min û li vi zemanê bênamus, Çi zemanekî berevaji lo!..
Reklam