Gizem
@Atlikarinca0
83 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
"Sen de anlatsana Jude" diye soranlar olmuştu dönemin başında, fakat o zamana kadar da omuz silkip "Aman anlatılacak bir şey yok." demeyi öğrenmişti; hızlı öğrenirdi. Bu bahaneyi hiç uzatmadan kabullenmelerine şaşırmış ama uğraştırmamalarından rahatlamış, Benmerkezcilerine şükran duymuştu. Hiçbiri başkasının hikayesini dinlemek istemiyordu zaten, kendininkini anlatmak istiyorlardı.
Sayfa 121
Reklam
Bu açıklamalar beklediğinden de çok hoşuna gitmişti -ne de olsa bunlar hep merak ettiği gerçek, sıradan hayatları yaşamış gerçek gençlerdi- ve geceleyin orada oturup Onları dinlemek hem rahatlatıcı hem de öğretici bir şey olmuştu.
Sayfa 121
Yeni karşılaştığı şeyleri aklında bir yere yazdığını fark etti. Ama cevaplarını kimseye soramazdı. Sorması demek, akıl almaz ötekiliğini itiraf etmesi demekti ki bunun beraberinde başka sorular gelecek, iyice savunmasız düşecek, hiç hazırlıklı olmadığı konuşmalar yapmak zorunda kalacaktı.
Sayfa 120
"Sence Felix'in ne derdi var?" diye sordu Bay Baker. Soru beklemediği yerden geldiği için cevap vermeden önce düşünmesi gerekti. "Ben bir derdi olduğunu düşünmüyorum efendim." dedi. "Bence tek sorunu..." mutsuzluk diyecekti az daha. Fakat mutluluk denen şey de gösterişten, sürdürülebilmesi imkansız bir durumdan başka neydi, hele ki dile getirmesi bile bu kadar zorken.
Sayfa 117