Fark etmez

Fark etmez
@Atmosphere
Bu ben değilim
Yetişkinlerin yakın ilişkilerine, erken çocukluk ilişkilerindeki deneyimlerin üzerine inşa edilen içsel çalışma modelleri kılavuzluk eder. Bu modeller, bireylerin sevilmeye layık olup olmadıkları ve başkalarının sevgi ve desteğine güvenilip güvenilmeyeceği gibi inançlarını biçimlendirir.
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Birincil bakıcı sürekli, dengeli ve güvenilir değilse ve bebek terk edilmiş ya da reddedilmişse, bebek sevgiye dair bir kaygı ve kararsızlık örüntüsü geliştirir, yahut yakın ilişkilerin bütün tehlikelerinden uzak durmaya gayret eder.
Annenin ilgisizliği sıklıkla kendi çocukluğunda maruz kaldığı duygusal yoksunluktan kaynaklanır. Bebeğinin duygusal ihtiyaçları, ona büyük gayretle baskılamayı başardığı kendi çocuksu ihtiyaçlarını anımsatır. Bu anıların onun içinde yarattığı öfke, depresyon ve red çocuğa yansıtılır. Böylece sorun bir nesilden diğerine aktarılarak kuşaklar boyu sürer.
Kaçıngan bir bağlanma tarzına sahip yetişkinler yalnız olma eğilimi gösterirler. Başkalanyla yakınlaşmaktan huzursuzluk duyar; başkalarına bağlanmayı ve onlara tamamen güvenmeyi güç bulurlar. Birisiyle çok samimi oldukları zaman rahatsız olurlar; sevgilileri genellikle onlardan rahatsızlık duyacakları kadar yakınlık bekler. Çok ayrılık yaşar, ama ilişkilerinin bitim inden nispeten daha az yaralanırlar. Yalnızlığı seven, yakınlık gerektiren ilişkilerden rahatsızlık duyan, sadakatsizliğe eğilimli kişilerdir.
Kaygılı-kararsız bir bağlanma tarzına sahipyetişkinler, O kadar yüksek bir yakınlık ve bağlılık seviyesi ararlar ki, onları yapışkan ve boğucu bulan eş adaylarını kaçırırlar. Kendileri hakkında gereğinden fazla şeyi ortaya dökerler. Kompülsif verme alışkanlıktan fazla, duyarlılıklan düşüktür.