Herkesin seviyormuş gibi yaptığı,ancak sevginin ne olduğunu pek az kimsenin bildiği bir zamanda yaşıyoruz...Belki de bütün zamanlar böyleydi.imam şâfiiye,
Sevgili Dost,
Mektubun tarihine girip talihini unuttuk.
En son ne zaman mektup yazdığımızı,
En son ne zaman mektup aldığımızı hatırlayabilirsek, belki mektubun talihini değil ama talihsizliği o hatırlayacağız...
İnsanlar birbirine mektup yazmalı.
Çünkü mektupta sesin tonu belli olmaz. Çünkü mektup düşünülerek yazılır. Birdenbire ağzımızdan kaçan kelimeleri hıçbir şey geri getiremez. Söylediklerimizin üstü çözülemez. Çünkü soylediklerimiz dinlenmeye bilir,sözümüz kesilebilir,
İçeriye o anda biri girer, okunan mektupsa mutlaka tamamlanır....