Nefret edilen öteki, ki artık bir nesneye dönüşmüştür, çok önemlidir ve çok işe yarar, çünkü kendimize dair sahip çıkmak istemediğimiz her şeyi ona yükleriz.
Duyguları küçük çocuklar gibi düşünebilirsiniz; küçük çocuklar da ağladıklarında, "kriz çıkardıklarında" aslında bir ihtiyaçlarını dile getirmeye çalışırlar. İhtiyaçları karşılanmasa bile, karşı tarafın, mesela annenin, onları anladığını gördükleri anda sakinleşirler. Duygusal deneyimlerimiz de tıpkı böyledir; biz onları yok saydıkça hep biraz daha büyük bir kriz olarak geri döneceklerdir.