Yazar:
Memduh Şevket Esendal
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
176
Basım Tarihi:
Ocak 2023
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
ISBN:
9789750855214
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
10 diğer baskı · Tümünü Göster
Vassaf Bey
174 okunmaBilgi Yayınevi · Eylül 2013 · 197 s.
Vassaf Bey
96 okunmaİthaki Yayınları · 11 Ocak 2023 · 240 s.
Vassaf Bey
83 okunmaYapı Kredi Yayınları · Ocak 2023 · 176 s.
Vassaf Bey
40 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Aralık 2024 · 200 s.
Vassaf Bey
43 okunmaKapra Yayıncılık · 1 Mart 2023 · 213 s.
Vassaf Bey
23 okunmaKarbon Kitaplar · 8 Eylül 2023 · 244 s.
Yorumlar ve İncelemeler
“İnsan bu. Ne anlaşılmaz sevinçleri, üzüntüleri var.”Edebiyat
Edebiyatımızın önde gelen Çehov tarzı öykücülerinden olan Esendal’ın kaleme aldığı ancak ölümü üzerine tamamlayamadığı eseridir Vassaf Bey. Yazarın son bölümlerini de yazıp bitirdiği bilinse de maalesef bulunamamıştır.
1930’ların Ankara’sının genel bir görünümünü bizlere sunan eserde başkarakterimiz Perihan, 23 yaşında okumayan, çalışmayan, tek hayali evlenmek ve bir yuva kurabilmek olan bir genç kızdır. Bunun için de arayışlara girmiştir, fakat karşısına çıkan veya etrafındaki insanların önerdiği adayların da hepsini reddetmiş, içine sinen kimse çıkmamıştır karşısına. Bu konuda karamsarlığa düşse de kitaba ismini veren 70’li yaşlardaki Vassaf Bey’le karşılaşmasından sonra hiçte beklemediği şekilde bir olaylar zinciriyle karşı karşıya kalır.
Dönemin kültürel, toplumsal ve ekonomik koşullarını, kadınların ailedeki ve toplumdaki yerini yansıtmakta eser. O dönemki aileler arasındaki sade, samimi ve saf ilişki yalın bir halde anlatılmış. Ayrıca içeriği genel olarak diyaloglardan oluştuğu için okurken sıkılmıyorsunuz. Sonu bitmemiş olsa da keyif alarak okuduğum bir eser oldu. Okumak isteyenlere tavsiye edebilirim. Keyifle okuyun…
Memduh Şevket Esendal’ın okuduğum ilk kitabı vassaf bey oldu, yazarımımızın dili ve anlatımı ve hikaye konusu tam benim zevkime ve keyfime göre Hüseyin Rahmi Gürpınar çok severim bu yazarımız da hikayeleri ve anlatımı ona çok benziyor, okurken sanki yaşıyormuş hissi veriyor veya bir filmi izliyormuş gibi ben çok keyif aldım bu tarz kitaplardan da hoşlanıyorum zaten başka kitaplarını da okumayı düşünüyorum sizlere de keyifli okumalar diliyorum.
Vassaf BeyEdebiyat
Kitabın konusu Ankara’da geçiyor. Kitabın adı her ne kadar Vassaf Bey olsa da kitabın konusu Perihan’ın etrafında dönmekte.
Perihan 23 yaşlarında genç bir kızdır. Behice adında bir arkadaşı vardır. Behice evli, perihan ise kısmetini aramaktadır. Vassaf Bey, yaşı ilerlemiş, bu zamana kadar hiç evlenmemiştir. Perihan evlenmek isteyip kendisine gelen kısmetleri değerlendirirken, Behice’ye Vassaf Bey ile evlensem nasıl olur tarzında bir soru sorar. Bir süre sonra bu sorunun etkisinde kalarak ciddi ciddi Vassaf Bey ile evlenmeyi düşünür. Bir gün yolda karşılaştığı Vassaf Bey ile yürüyüşe çıkar ve bu yürüyüş esnasında kendisi ile evlenmek istediğini üstü kapalı olarak Vassaf Bey’e söyler Vassaf Bey de Gene üstü kapalı olarak bu evliliğin olamayacağını anlatır. Perihan bu olayın üzerinden sonra kendisine başka bir talip aramaya başlar.
Bir gün Vassaf Bey’in ölüm haberi duyurulur. Herkes gibi Perihan da bu duruma çok üzülür. Yaşlı olan Vassaf Bey evinde ölü bulunmuştur. Aradan aylar geçer, bir gün Perihan’ın kapısını Tuğrul adında genç bir adam çalar. Tuğrul, Vassaf Bey’in evlatlığıdır ve tüm mal varlığını Perihan ile Tuğrul’a bırakmıştır. Vassaf Bey, Perihan’a bir sandık göndermiştir. Sandık içinde eski bir yüzük ve mektup bulunmaktadır. Mektupta Perihan’a üstü kapalı olarak tuğrul ile evlenmesini tavsiye ediyordur. Tuğrul’a da bir mektup bırakan Vassaf Bey, mektubunda Perihan ile evlenmesini açıkça söylemektedir. Bir süre sonra tuğrul ile Perihan evlenirler. Perihan hiç aklında yokken Tuğrul’a aşık olmuştur. Evlilik sonrası Vassaf Bey’den kalan miras işlerini halletmek için İstanbul’a giderler.
Buradan sonra kitapta Perihan’ın arkadaşı Bahice’ye mektupları yer alıyor. Bu mektuplarda Perihan, Vassaf Bey’in ölüm sebebini merak ettiği ve Vassaf Bey’in bırakmış olduğu
Önyargımı yerle bir eden kitapİnceleme
Ön yargıyla başlayıp biraz olduktan sonra iyi ki başlamışım dediğim ama sonlarına doğru bitsin artık diyerek okuduğum bir kitap oldu benim için. Genel olarak beğendim kitabı. Konunun içine beni alıp sürükleyen, merak uyandıran hatta sonu ile ilgili tahmin yürütüp olaylara karışmak isteyeceğim kitapları seviyorum. Bu kitapta bunu fazlasıyla yaşadım. Oldukça fazla konuşma olmasına rağmen okumak ve anlamakta hiç zorlanmadım. Yağ gibi akıp gitti. Romanın bitmediğiyle ilgili veya son bölümünün kaybolduğu gibi bazı iddialar var. Bana da eksik gibi geldi. Bariz hissettim bunu. Okuyanların da düşüncesini merak ediyorum. 
Vassaf Bey Memduh Şevket Esendal
Vassaf Bey Memduh Şevket Esendal
Memduh Şevket üstadın yarım kalmış romanı. Ayaşlı ile Kiracıları tarzında, Genç Cumhuriyetin Ankarasında eğitimli, orta üst bir sınıfta geçen bir hikaye. Büyük yazarların bir özelliği, hiç görmediğimiz, göremeyeceğimiz zamanlarda geçen bir hikayeye, karakterlere, bu karakterlerin gerçekliğine bizi inandırabilmeleri. Memduh Şevket de bu yazarlardan bence. Bu kitapta da Perihan’ı, Behice’yi, Tuğrul’u tanımasak da o çevreyi, onların düşünüşlerini adeta bir belgesel gibi okuyabiliyoruz, ne şans! Ben romanın devamını okuyabilmeyi isterdim, zira Perihan’ın İstanbul’daki yaşantısı yalısıyla, ailenin eski üyelerinin anılarıyla, Karaköy hanlarındaki iş çözer avukat tasvirleriyle hoşuma gitmişti. Ne yapalım, bir gün bulunur da okuyabiliriz diye umut etmekten başka.
Memduh Şevket Esendal'ın yarım kalmış romanı fakat yarım kalmış hissi vermiyor, roman kahramanlarının hayatı gönlünüze göre devam ediyor. Memduh Şevket Esendal bu eserinde de bir mahallede yaşayanların hayatlarını akıcı diyaloglarla bize aktarıyor. Okurken hissettiğim duygu, bu kadar gerçekçi şeyler bir hayal ürünü olamaz. Dili Ayaşlı ile Kiracıları romanındaki gibi içten, samimi ve hayatımızdan. Kafa dağıtmak ve öykü sevenler için güzel bir kitap.
neler olmuş neler...Memduh Şevket Esendal Hemen kitabı ufak tanıtıp kitaptan çıkardığım sonuçları yazmak istiyorum.
Kitabımızın başkarakterleri Perihan, Behice, Vassaf Bey...
Perihan: Evlenmek için can atan bir kız. Bu acele ile yanlış seçimlere de başvurabiliyor tabii.
Behice: Onun en yakın, evli ve çocuklu arkadaşı.
Vassaf Bey: Perihan'ın evlenmek istediği 60 yaş üstü adam.
Kitap 1930'lu yılların içine çekiyor.
Öncelikle "Aşkın yaşı var mı?" sorusunu sordurtacak bir kurgusu yok.
Kadınlarımızı konu alıyor. Onların evlenmeyi kendilerine nasıl bir zorunluluk haline getirdiklerini.
Bunun altında yatan onlarca sebep var ama biraz da benim anladığımdan yola çıkalım.
Kadınlar hem yoksulluktan hem de erkekleri bir güç sembolü olarak gördükleri için evlenince huzura ereceklerini düşünüyorlar. Bu evlilik onlar için bir güven ortamı, bir iş, hayat mecburiyeti, seçilmiş bir yaşam...
Şunu düşündüm: Acaba evlilik kafamıza bu kadar yer etmeseydi ve yalnızca bir tercih meselesi olarak kalsaydı daha mı çok sorgulardık hayatı, geleceğimizi?
Daha çok hayatımızın sorumluluğunu alabilirdik sanıyorum. Evet bir hayat 2 kişiyle belki daha güzel ama yalnız doğan insanlar yalnız yaşayamazlar mı? Evlilik bir noktadan sonra mecburi olarak istenen bir şey mi?
Bu soruları sordurtabildiği için okuduğuma pişman değilim.
Vassaf BeyEdebiyat
Memduh Şevket Esendal Hemen kitabı ufak tanıtıp kitaptan çıkardığım sonuçları yazmak istiyorum.
Kitabımızın başkarakterleri Perihan, Behice, Vassaf Bey...
Perihan: Evlenmek için can atan bir kız. Bu acele ile yanlış seçimlere de başvurabiliyor tabii.
Behice: Onun en yakın, evli ve çocuklu arkadaşı.
Vassaf Bey: Perihan'ın evlenmek istediği 60 yaş üstü adam.
Kitap 1930'lu yılların içine çekiyor.
Öncelikle "Aşkın yaşı var mı?" sorusunu sordurtacak bir kurgusu yok.
Kadınlarımızı konu alıyor. Onların evlenmeyi kendilerine nasıl bir zorunluluk haline getirdiklerini.
Bunun altında yatan onlarca sebep var ama biraz da benim anladığımdan yola çıkalım.
Kadınlar hem yoksulluktan hem de erkekleri bir güç sembolü olarak gördükleri için evlenince huzura ereceklerini düşünüyorlar. Bu evlilik onlar için bir güven ortamı, bir iş, hayat mecburiyeti, seçilmiş bir yaşam...
Şunu düşündüm: Acaba evlilik kafamıza bu kadar yer etmeseydi ve yalnızca bir tercih meselesi olarak kalsaydı daha mı çok sorgulardık hayatı, geleceğimizi?
Daha çok hayatımızın sorumluluğunu alabilirdik sanıyorum. Evet bir hayat 2 kişiyle belki daha güzel ama yalnız doğan insanlar yalnız yaşayamazlar mı? Evlilik bir noktadan sonra mecburi olarak istenen bir şey mi?
Bu soruları sordurtabildiği için okuduğuma pişman değilim.
Vassaf BeyVassaf Bey / Kitap Yorumuİnceleme
Kitabı "Josef Homola" ve "Martin Czerny" eserleri * eşliğinde okudum ve muazzam bir havası var diyebilirim.
"Beni daha da heyecanlandıran noktası eserin yazarın ölümünden kaynaklı tamamlanamamış olması. Ya sonlara doğru bir sonuç elde ederim ya da tamamen kendi hayal gücüm doğrultusunda kitaba bir son biçerim. Beni neyin beklediğini merak ediyorum." demiştim ilk okuduğum zaman.
Öyle de oldu. Sonunu getirmeme çok da gerek kalmadı. Sonu yoktu da. Ama bir sona ihtiyaç da yoktu. Tuhaf gelebilir bu söylediklerim fakat okursanız beni çok iyi anlayacaksınız.
Puan vermedi·200 syf.·
2026 4. kitabı
Yazarın daha önce Ayaşlı ile Kiracıları'nı okumuştum, bu kitabı da görünce bir hevesle aldım. İyiki de almışım, bir çırpıda okudum sıkmıyor, su gibi akıyor. Günlük yaşamı yalın bir dille aktarmış yazar. Bu kitapta bir son yok. Yazar öldükten sonra evrakları arasında bulunup yayıncısına verilir. Roman yarım kalmış, hatta yeniden yazılmış, kitabın arkasında yeniden yazılmış olanı da var. Sonu hayal gücünüze kalmış.
Perihan Ankara'da yaşayan orta halli bir ailenin evlenmek isteyen genç kızıdır. Hali vakti yerinde, genç bir adam geçse de gönlünden kendine göre birini bulamaz.
Babasının arkadaşı Vassaf Bey'i takar kafasına bir ara, hali vakti yerinde, kibar, centilmen adam. Onunla yürüyüşlere çıkar, ahbaplık ederler. Vassaf Bey ölür, tüm mal varlığını yakını bir gence ve Paerihan'a bırakır. Ankara'dan İstanbul'a uzanır Perihan'ın yolu, bakalım neler geldi başına?
Okuyunuz efendim seveceksiniz bu eseri.
Kitapla kalın sevgili arkadaşlar.
8/10
2024 20. kitabı
Türk Edebiyatı ile aram pek iyi değildir ama bayıldım bu kitaba. Yazarın ölümünden kaynaklı yarım kalmış bir kitapmış. Kitabın sonu yoktu lakin sona da ihtiyacı olmayan bir kitaptı. Bu cümle biraz garip gelebilir ama tam olarak böyleydi. Muhtemelen bu cümleyi kitabı okuyunca anlayacaksınız.
23 yaşına gelmiş bir kadının evde kaldım düşüncesi içerisine girip evlenmeye çalışmasını okuyoruz. Karakterlerini de yazılan olay örgüsünü de çok sevdim. Muazzam bir kitaptı. Önümüzdeki bir süre Esendal okuyor olacağım. Umarım diğer kitaplarını da bu kadar severim.
“Bir genç adamla evlenmek benim için o kadar istenilecek bir şey mi? Yaşamayı birlikte öğreneceğiz, ama ne döğüşlerle... O olgun genci nerede bulacağız? Hadi bulduk, kafa dengi olacak mı? Hadi kafa dengi de oldu; bir ev kurup yerleşmek için bir ömür uğraşacağız. Ne üzüntüler, ne gözyaşları...”
“Eh... Benim huyum kötü.
Daha söylerken pişman oluyorum, gene de söylüyorum.”
Reklam
Yazar Hakkında
Memduh Şevket EsendalYazar · 25 kitap
Türk edebiyatının tanınmış bir öykü yazarı olan Esendal edebiyatçılığının yanı sıra Tahran, Bakü ve Kabil'de büyükelçilik, TBMM'de dört dönem milletvekilliği, 1941-1945 yılları arasında CHP Genel Sekreterliği yapmış olan diplomat ve siyasetçidir.
En çok bilinen eseri 1934 yılında yayımlanan Ayaşlı ile Kiracıları adlı romanıdır.
1883 yılında Çorlu’da dünyaya geldi. Babası Mehmet Şevket Bey, annesi Emine Şadiye Hanım’dır. Varlıklı bir çiftçi ailesinin 3 oğlundan ikincisi idi. Edirne Lisesi'nde eğitim görmüştür. Savaş ve göçler yüzünden çocukluğunda düzenli bir eğitim görme fırsatı olmadı; kendi kendisini yetiştirerek Arapça, Farsça, Fransızca öğrendi. Ailesi Balkan Savaşı ve Bulgar baskınları nedeniyle çiftliklerini bırakıp İstanbul’a göç etmişti; savaştan sonra tekrar Çorlu’ya dönüldüyse de I. Dünya Savaşı’nın başlaması ile ailesi ile tekrar İstanbul’a geldi. Ailesi tüm mal varlığını kaybettiği için geçim sıkıntısı çekerek büyüdü. 1907’de babasının ölümü üzerine ailesinin geçimini üstlendi ve memuriyete başladı.
1908’de dayısının kızı Ayşe Faide Hanım ile evlenen Memduh Şevket Bey’in bu evlilikten Mehmet (1912), Ahmet (1915) ve Emine (1923) adlı üç çocuğu dünyaya geldi.
1906’da İttihat ve Terakki Cemiyetine üye oldu. Fırka’ya girişi Kara Kemal önderliğinde oldu. Başlangıçta ücretli bir eleman olarak cemiyette yer alırken sonradan ittihatçılığı benimsedi. Cemiyet içinde oluşan “mesleki temsilciler” grubunda Kara Kemal ve Ali İhsan (İloğlu) ile birlikte yer aldı. Esnaf Odaları Mümessilliği, Anadolu Vilayetleri Müfettişliği gibi görevler üstlendi. Müfettişlik görevi sayesinde Anadolu’yu gezme, Anadolu insanını tanıma fırsatı buldu. I. Dünya Savaşı yıllarında İstanbul’daki beslenme sorunu ile ilgili olarak görevler aldı.
Teşkilat-ı Mahsusa adlı gizli birlik bünyesinde I. Dünya Savaşı’na katılmasına karar verilince İstanbul’dan ayrıldı. 1915’te cemiyetin Ankara temsilcisi oldu.
İşgalci İngiliz kuvvetlerinin İstanbul’daki İttihat ve Terakki merkez binasını bastıkları 13 Kasım 1918 günü orada bulunan Memduh Şevket, kaçmayı başardı. İstanbul hükûmeti tarafından kovuşturmaya uğrayıp takip edildiği için İstanbul’un değişik yerlerinde ve İtalya’da bir süre saklandı. 1920’de işgale karşı ulusal direnişin lideri Mustafa Kemal’in çağrısı üzerine Ankara’ya gitti.
1921’de Ankara’daki millî hükûmetin ilk yurt dışı temsilciliğini açtığı Bakü’ye "orta elçi" olarak gönderildi. Görevi, öncelikle Kafkaslar'da ve Rusya içlerinde I. Dünya Savaşı'ndan kalma Türk esirlerinin Anadolu'ya getirilmesi ve silah, cephane nakliyatı idi. Bakü’deki Türk esirlerin yurda dönmeleri konusunda büyük emek sarf etti. Rusya’da seferberlik ilanından sonra Azerbaycan’daki Türk tebaanın Ruslar tarafından askere almasını önledi. Mayıs 1922’de Azerbaycan’da Arap alfabesinden Latin alfabesine dönme girişimi olduğunda bu süreci yakından takip etti ve konu hakkında Ankara’ya rapor yazdı.
1924 yılında Rusya’nın bağımsız Azerbaycan Devleti’ne son vermesi üzerine Bakü’deki Türk temsilciliği kapandı ve Memduh Şevket Bey yurda döndü.
1925 yılında yurda döndüğünde Mekteb-i Sultani ve Kabataş Lisesi‘nde coğrafya öğretmeni olarak atandı. O sene eski ittihatçı arkadaşları ile birlikte “Meslek" adlı bir haftalık siyasi gazete çıkardı. Amaç, mesleki temsilcilik düşüncesini Cumhuriyet dönemi Türkiyesi’ne taşımaktı. Memduh Şevket Bey’in ilk öyküleri Meslek gazetesinde yayınlandı. Aynı gazetede Miras adlı romanı tefrika edildi. Hayatı boyunca resim yapmayı da hep sürdürmüş olan Memduh Şevket Bey, bu gazetede resim ve karikatürler de yayımlamış ve bazı karikatürleri yüzünden kovuşturmaya uğramıştır. Yayın, iktidar tarafından hoş karşılanmamış ve kapatılmıştır.
Memduh Şevket Bey, 1925 yılının sonunda yeniden yurt dışında elçilik ile görevlendirildi ve Tahran’a elçi atandı. İki devlet arasında istenmeyen olayların meydana geldiği gerekçesiyle (Ağrı isyanı sırasında Türk ordusunu İran topraklarına girmesi) 1930 yılında Tahran elçiliğinden istifa etti.
Tahran’dan döndükten sonra Mustafa Kemal’in emri ile CHP Merkez İdare Heyeti’ne alınan Memduh Şevket Bey, 1931-1933 yılları arasında Elazığ milletvekili olarak TBMM’de yer aldı. 1932’de ilk Türk Dil Kurultayı’na Elazığ milletvekili olarak katıldı. Kabil büyükelçiliğine atanması nedeniyle 1933’te milletvekilliğinden istifa etti.
1933-1941 arasında Kabil Büyükelçiliği görevlerinde bulundu. Komünist rejim baskısından kaçıp Afganistan’a sığınmış Türkmen çocukların Türkiye’ye gönderilip eğitim görmelerini sağladı. II. Dünya Savaşı’nda ülkenin Alman-İtalyan nüfuzuna girmesini engelleyip Sadabat Paktı’nda yer almasını sağlamada rol aldı. Daha önce Vakit gazetesinde tefrika ettiği Ayaşlı ile Kiracıları adlı romanını Kabil elçisi olduğu dönemde, 1934 yılında yayımladı. Bu, onun kitap olarak yayımlanan ilk romanıdır. Soyadı Kanunu çıktığında kendisine Esendal soyadını İsmet İnönü verdi. 1941’de kendi isteğiyle Kabil’deki görevinden ayrıldı.
Kabil’den yurda dönüşünde hayatını kaybeden Bilecik milletvekili Salih Bozok’un yerine meclise girdi. VI., VII., VIII. Dönem TBMM’de Bilecik milletvekili olarak yer aldı. Dördüncü Türk Dil Kurultayı’na Bilecik milletvekili sıfatı ile katıldı.
1942-1945 yılları arasında CHP Genel Sekreterliği görevini üstlendi. Partinin gençleşmesi için uğraştı ve 35’ler Hareketi’nin gelişmesine destek oldu. 1945 yılında, Genel Sekreterlik görevinden kendi isteğiyle ayrıldı.
Genel Sekreterlik görevini bıraktıktan sonra sadece edebiyatla ilgilendi ve yapıtlarını derleyip kitaplaştırmakla uğraştı. Öyküleri, Sanat ve Edebiyat, Seçilmiş Hikâyeler, Ulus, Ülkü, Hisar, Pazar Postası, Türk Dili gibi gazete ve dergilerde yayınlandı. Siyasetçi ve edebiyatçı kimliklerini ayrı tutmak için yazılarında M.Ş.E, Mustafa Memduh, Mustafa Yalınkat, M. Oğulcuk, İstemenoğlu gibi takma isimler kullandı. Yaşamının yalnızca dokuz yılında (1923-1926, 1946-1952) ciddi biçimde edebiyatla uğraşmasına rağmen Türk öykücülüğünün önemli bir ismi oldu. Durum hikâyeciliğinin Türk edebiyatındaki temsilcisidir. Yazdığı öykülerin sayısı 224'ü bulur. En çok bilinen eseri 1934 yılında yayımlanan Ayaşlı ile Kiracıları adlı romanıdır.
Esendal, beyin kanaması sonucu 16 Mayıs 1952 gecesi Ankara’da hayatını kaybetti. Cenazesi Ankara Cebeci Mezarlığı’na defnedildi.
Esendal’ın anılarını yazdığı ve ölümünden 30 yıl sonra yayımlanmasını istediği bilinmekle birlikte söz konusu hatıralar bulunamamıştır. Çocuklarına yazdığı mektuplar Oğullarıma Mektuplar (2003) ve Kızıma Mektuplar (2001) adı altında kitaplaştırılmıştır.
Esendal'ın Türk Edebiyatı'na getirdiği en önemli yenilik, ele aldığı konuları büyük bir sadelikle işlemesidir. Bu konular yine sıradan insanların yaşamları etrafında gezinir. Öykücülüğe başladığı ilk yıllarda, dilde sadeleşmenin öncüsü olan Ömer Seyfettin'in izinden giden Esendal, ustalık dönemine eriştiğinde, hem Ömer Seyfettin'den, hem de kendi çağdaşlarından daha sade ve düzgün bir dille yazmıştır. Üslubunda Çehov'un etkileri açıkça görülür. Hatta bazı öyküleri Çehov'dan yapılmış uyarlamalardır. Ancak bu etki, yazım tarzı, dildeki sadelik, kişilerin seçilişi ile sınırlı kalır. Esendal, Çehov'un karamsar bakışını tekrarlamaz. Kendi deyişiyle insanlara yaşamak için ümit, kuvvet ve neşe veren yazılardan hoşlanır, insanları mutfak paçavrasına çeviren ve yeise düşüren yazılardan hoşlanmaz.
