Kısa süre sonra öleceksin ama hâlâ sade bir hayat sürmüyorsun, sakin değilsin, dışarıda olan bitenin sana zarar vermesinden de her şeye nazik davranmaktan da uzaksın, bilgeliğin sadece adil davranmakla geleceğine inanmıyorsun hâlâ.
Her şeyin kendine özgü bir güzelliği, bizzat kendisinden gelen ve eksiksiz bir güzelliği vardır. Övgü bu güzelliğin bir parçası değildir. Övgü, övülen şeyi ne daha kötü ne de muhteşem yapar.
Güzel olan bir şeyin başka bir şeye ihtiyacı var mıdır? Yasa, gerçek saygınlık, cömertlik gibi bunların hangisi övüldüğü için iyidir ya da hangisi yerildiği için mahvolmuştur? Zümrüt çirkinleşir mi övgüler düzülmese? Ya altın, fildişi, mor renk, lir, hançer, çiçekler, çalılar?