Bu kitabı ikinci okuyuşum,tekrar okumamın sebebi de kitaptaki hiçbir ayrıntıyı kaçırmak istememem.Çünkü her olayı,her duygusu,her cümlesi benim için önemli.Aslında en önemli karakteri Hasan Sabbah ama düz bir insan gibi başlamıyor Hasan'ın macerası.Her şeyi öğrenmiş,tecrübe etmiş,zeki bir şekilde karşımıza çıkıyor.Bu yüzden ben kendimi İbni Tahir'e daha yakın hissettim.Masum,toy,bir şeylere inandırılmış ve sorgulamasına fırsat verilmemiş bir Tahir var karşımızda.Yani hikayesi sıradan insanlar gibi başlıyor sonra bizimle beraber aydınlanıyor ve bizimle beraber bütün duyguları yaşıyor.
Ben genel olarak karakter analizi yaptım ama Alamut kalesinin ve haşhaşilerin tarihteki rolleri de bir hayli şaşırtıcı.Küçük bir örgüt iken bulunduğu coğrafyayı fedailerin cesaretleriyle korkutacak duruma getirmeleri Hasan Sabbah'ın korkutucu ve bir hayli zekice olan planının sonuçlarıydı.
Muhteşem bir roman, okuduğunuza pişman olmayacaksınız.