sizler ki benim en büyük yalnızlığımsınız
o, şiddetle çözüldüğüm yağmur gecelerinde
tek başıma yorulduğum ihanet replikleri
bir ölüm şehveti yaratmak kadar hüzünlü
ve her bakışımda imkansızsınız!
sizler ki benim en büyük yanlışlığımsınız
o, cesaretle çiselediğim gözalh sevgilerde
çok başıma direndiğim iftira alemleri
bir çocuk nefreti yaşamak kadar hüzünlü
ve her küfredişimde imkansızsınız!
sizler ki benim inancım
en büyük ahlaksızlığımsınız!
kartpostallardan tanıdığın bir şehri düşünmek gibi
bir yaraya kabuk olmayı kabullenmek gibi
eksik, yarım, farkına varmaktan kaçınılan
tam
tam yaza girecekken
yazın omzuna yüzünü dayayacakken
çekip giden...