Ahin O.
@Axinok
Ah Füsun!
İnsanlar özgürlüğün en yüksek iyilik olduğunu, hepimizin ancak özgürlük içinde eşit olabileceğimizi ve kardeş olarak birbirimizi sevebileceğimizi anladıklarında, çünkü o zaman fiilen kardeş oluruz, işte o zaman anarşist, ideal dinsel evreye erişmiş olur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Adalet kavramı mı ? Hepimizde var, peki ama ne yapıyoruz? Papazların nutuklarından farkı yok bunların! İşte söylenecek tek şey bu. Ya merhamet? Ne merhameti gösteriyoruz ki ? Dostum, bir kuramı benimsemek başka şeydir, gerçekten benimsediğini hissetmek başka şeydir. İkisi arasında büyük farklılıklar vardır- temelde bir farklılık. Herşey de bu noktada yatıyor zaten. Ama bu ‘her şey’in içinde biz yokuz!
Bu dünyadaki hiçbir şey -en soyut düşünce dahil- köklerini insanın yüreğine daldırmadan yaşayamaz. Yüreğinizde insanlığa yönelik entelektüel bir aşk mı görüyorsunuz? Soyut bir adalet duygusu mu? Bırakın tüm bunlar dolaşsın; zaten fazla ileriye gidemezler, çünkü dolaşacak bacakları yoktur.
Ya insan doğuştan kötüdür ve sonuçta tüm doğal nitelikleri doğal olarak sapkındır ya da bu sapma insanlığın zorbalık yaratan bir sisteme uzun süredir alışmış olmasının sonucudur.
Puan vermedi·220 syf.·
Beğendi
·7 günde okudu
·2018 61. kitabı
