Knull beni bir kere öldürmüştü. Aynı şeyi tekrar yapabiliceğini düşünmesi normal. Ama beni tanımıyor. Venom’la çarpıştı ama Eddie Brock’la hiç çarpışmadı. Ben binlerce ikinci şans bulan adamım ulan.
GERİ DÖNÜŞ KRALIYIM.
Oraya gerçeği aramaya girdim ve Tanrı yardımcım olsun ki buldum. Hayatımızı içimizdeki karanlığı büyütmeye adamamızı sağlayan boşluğa şahit oldum. Mürekkepten daha kara, mezardan daha karanlık.
Oradaydım.
Ona dokundum.
Hayatım boyunca çok kereler yere kapaklandım. O kadar sert kapaklandım ki bir daha asla ayağa kalkamayacağımı sandım. Dibi gördüğümü ve dişimle tırnağımla kazıyarak yeniden aydınlığa çıktığımı düşündüm Ama şimdi Yine düşüyorum ve bu sefer dip diye bir şey yok Yukarı bakıyorum ve tek gördüğüm karanlık.
Kendimi görebiliyorum bedenimi, fiziksel şeklimi görebiliyorum…
Hâlâ yukarıdaki dünyaya sımsıkı tutunuyor Ona bağırıyorum. Kendime yani. Ağzıma kan tadı gelene kadar bağırıyorum.
Ama beni duyacak kimse yok.
Birini sevdiğinizde hayatlarınız iç içe geçtiğinde bedenleriniz yarattığınız mutluluğu paylaşır. İkiniz birlikte neşenin ve kahkahanın hem büyük hem de küçük şeylerin kovan zihni olursunuz. İkinizin yaptığı her şey paylaştığınız ortak yere gider. Ve diğer yarınız öldüğünde… birlikte geçirdiğiniz hayatınızın kovan zihni tek başınıza saklamanız ve taşımanız için size kalır. O his. O devasa akla hayale sığmayan yük… hayattayken paylaştığınız anıları saklamanın ani yalnız sorumluluğu